Nie daj się nocnym skurczom łydek! Kto z nas nigdy nie miał skurczy mięśni? Kogo nie zbudził w nocy dotkliwy i przeszywający ból w okolicach łydek? W jaki sposób sobie efektywnie radzić z tą stosunkowo nieprzyjemną przypadłością? Skurcze łydek na ogół zdarzają się osobom nie mającym większych problemów zdrowotnych. Zazwyczaj pojawiają się niespodziewanie, z reguły w nocy. Mogą być aż tak dotkliwe, że budzą z głębokiego snu. Kompletnie niegroźne dla naszego zdrowia są jakkolwiek dość dokuczliwe.   Powody występowania skurczy Nie do końca wiadomo jaka jest główna czynnik sprawczy skurczy łydek. Przyczyn występowania tej dolegliwości jest parę. Najczęściej za kurcze mięśni łydek winne są braki magnezu, potasu, sodu i wapnia. Znaczna ubytek płynów i w konsekwencji odwodnienie organizmu  spowodowane wymiotami, biegunką lub zbytnim odchudzaniem może także doprowadzić do problemy ze skurczami łydek. Mogą być one również skutkiem przeciążenia mięśni zbytnim wysiłkiem, zbyt długim chodzeniem na szpilkach oraz wielogodzinnym siedzeniem w jednej pozycji. Nieprzyjemne skurcze są pierwszym sygnałem pojawiania się żylaków.     Doraźna ratunek Gdy w nocy dopadnie Cię intensywny skurcz spróbuj delikatnie rozmasować bolące miejsce, najpierw powoli zgodnie ze wskazówkami zegara, a później energicznie raz w dół, raz w górę i na boki. Dobrą metodą na złagodzenie bólu jest również maksymalne rozciągniecie mięśni łydki. Kojąco na skurcz wpływają też gorące kompresy lub kąpiel w ciepłej wodzie.     Przeciwdziałanie Odpowiednia dieta powinna zapobiec chronicznym kurczom łydek. Istotne jest uzupełnienie braków magnezu i potasu. Magnez można odnaleźć w bananach, awokado, roślinach strączkowych, kukurydzy, ziarnach zbóż, gorzkiej czekoladzie, migdałach i orzechach, tymczasem potas występuje  przede wszystkim w ziemniakach, pomidorach, zielonych warzywach liściastych i suszonych owocach. Istotne jest spożycie co najmniej 2 litrów płynów codziennie, najlepiej wody mineralnej obfitującej w sód, wapń, magnez, potas. Warto ograniczyć spożywanie kawy i mocnej herbaty wypłukującej mikroelementy z organizmu. Czasem niezbędna może okazać się także suplementacja.

http://strony.infobiz.konin.pl/4261/skurcze/

data: 25-01-2012 | szczegóły

Nie daj się nocnym skurczom łydek! Kto z nas nigdy nie miał skurczy mięśni? Kogo nie zbudził w nocy dotkliwy i przeszywający ból w okolicach łydek? W jaki sposób sobie efektywnie dawać radę z tą dość nieprzyjemną dolegliwością? Skurcze łydek najczęściej zdarzają się osobom nie posiadającym nadmiernych problemów zdrowotnych. Zwykle przychodzą znienacka, z reguły w nocy. Mogą być aż tak intensywne, że wyrywają z głębokiego snu. Kompletnie nieszkodliwe dla naszego zdrowia są jakkolwiek całkiem męczące.   Powody występowania skurczy Nie do końca wiadomo jaka jest zasadnicza powód skurczy łydek. Przyczyn pojawiania się tej przypadłości jest parę. W przeważającej części za kurcze mięśni łydek odpowiedzialne są deficyty magnezu, potasu, sodu i wapnia. Pokaźna ubytek płynów i w rezultacie odwodnienie organizmu  spowodowane wymiotami, biegunką lub nadmiernym odchudzaniem może także doprowadzić do problemy ze skurczami łydek. Mogą być one także wynikiem przeciążenia mięśni zbytnim wysiłkiem, za długim chodzeniem na obcasach oraz zbyt długim siedzeniem w tej samej pozycji. Kłopotliwe skurcze są pierwszym sygnałem wystąpienia żylaków.     Doraźna ratunek Kiedy w nocy dopadnie Cię intensywny skurcz spróbuj ostrożnie rozmasować bolące punkt, najpierw ostrożnie zgodnie ze wskazówkami zegara, a następnie energicznie raz w dół, raz w górę i na boki. Dobrą metodą na złagodzenie bólu jest także maksymalne rozciągniecie mięśni łydki. Kojąco na skurcz wpływają także gorące kompresy lub kąpiel w ciepłej wodzie.     Profilaktyka Odpowiednia dieta powinna zapobiec nawracającym kurczom łydek. Ważne jest uzupełnienie niedoborów magnezu i potasu. Magnez można odnaleźć w bananach, awokado, roślinach strączkowych, kukurydzy, ziarnach zbóż, gorzkiej czekoladzie, migdałach i orzechach, natomiast potas występuje  głównie w ziemniakach, pomidorach, zielonych warzywach liściastych i suszonych owocach. Istotne jest wypijanie co najmniej 2 litrów płynów dziennie, najlepiej wody mineralnej obfitującej w sód, wapń, magnez, potas. Warto ograniczyć spożywanie kawy i mocnej herbaty wypłukującej mikroelementy z organizmu. Niekiedy potrzebna może okazać się także suplementacja.

http://www.xn--doywotni-43b.tarnobrzeg.pl/info-22686.html

data: 07-03-2012 | szczegóły

Strona zamieszczona pod adresem KobietaIDieta.pl jest przeznaczona dla tych wszystkich, którzy pragną w zdrowy sposób stracić niepotrzebne kilogramy oraz cieszyć się piękna sylwetką przez długi czas. To strona dla tych, którzy już dawno przestali wierzyć w to , że skuteczne odchudzanie jest możliwe . Jest to również strona dla wszystkich matek oraz żon pragnących zdrowo i dietetycznie gotować dla swojej rodziny. Przedstawiamy wiele prostych i szybkich przepisów na smaczne przekąski, publikujemy porady dla kobiet , dzięki którym znów uwierzycie , że skutecznie odchudzanie naprawdę jest możliwe. Oprócz tego można u nas poczytać o nowościach kosmetyczny , zmierzyć swoje BMI oraz obliczyć jaka waga jest najbardziej optymalna. A może wcale nie musisz tracić na wadze, wystarczy tylko , że zmienisz sposób odżywiania na taki , który da Ci więcej energii i chęci do życia. Zapraszamy na forum oraz do prowadzenia własnego bloga.

http://www.kobietaidieta.pl/

data: 27-06-2011 | szczegóły

Dermatochirurgia skóry twarzy i szyi Pod pojęciem dermatochirurgii trzeba rozumieć usunięcie zmienionej skóry w granicach zdrowych tkanek za poradą skalpela, elektrokoagulacji, lasera CO2 albo krioterapii. Usuwanie przekształceń skórnych z plastykami miejscowymi na twarzy i szyi Przed każdym zabiegiem omawiane są detale zabiegu , a ponadto postępowanie po nim. Zdecydowana większość zabiegów wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym. Po wycięciu chirurgicznym zmiany z reguły zakłada się szwy i opatrunek, które są zdejmowane po 5-14 dniach po zabiegu. Ogólne wytyczne jak postępować po zabiegu- Rana po zabiegu ma możliwość boleć przez 1-2 h gdy ustąpi działanie środków znieczulających. Ból ten jest mały i do jego likwidacji można zastosować preparat przeciwbólowy (przykładowo. Ketonal, Panadol itp.). - Poprzez wiele dni po zabiegu trzeba unikać naciągania skóry w miejscu zabiegu, gwałtownych ruchów i moczenia opatrunku. - Ważne jest żeby poprzez 6 miesięcy jej nie opalać. Kaszaki Kaszak to powoli rosnący w obrębie skóry łagodny guz o charakterze torbieli, tworzący się w obrębie mieszków włosowych i gruczołów łojowych. Występują dwa różnorodne rodzaje cyst:- cysta naskórkowa właściwa - występuje przede wszystkim na twarzy, karku i klatce piersiowej,- cysta przywłośna - występuje w obrębie mieszka włosowego na owłosionej skórze głowy. Objawy. Cysty mają kształt kulistego, przesuwalnego względem podłoża i niebolesnego guzka o wzmożonej spoistości. W większości przypadków powiększa się i przyjmuje białe lub żółtawe zabarwienie i nie towarzyszą jej dolegliwości bólowe. W sytuacji, kiedy dojdzie do wtórnego zakażenia staje się zaczerwieniona, bolesna, któremu w większości przypadków towarzyszy przebicie się cysty i wydostanie się jej zawartości na zewnątrz.Objawy ustala się zwykle na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego. Leczenie. Torbiele wyłuszcza się chirurgicznie po nacięciu skóry skalpelem w całości z torebką, co zapobiega nawrotom jeżeli w czasie zabiegu nie usunięto całej ściany torbieli. W wypadku zakażenia torbieli postępowanie polega oprócz tego na założeniu sączka w miejscu wyciętej torbieli i podawaniu antybiotyków poprzez 7-10 dni. Warto operować kaszaki wcześniej, nie czekając aż zropieją. Włókniaki Włókniaki to łagodny nowotwór wywodzący się z elementów tkanki łącznej skóry właściwej. Włókniaki miękkie są nowotworami o charakterze wrodzonym, ale mogą pojawiać się w różnym wieku. Są to miękkie guzy lub guzki, zwykle workowato zwisające, dające się w większości sytuacji wprowadzić w głąb skóry poprzez ucisk palcem. Przeważnie są liczne, o barwie skóry albo nieco ciemniejsze. Drobne włókniaki wyjątkowo najczęściej umiejscawiają się na szyi i karku, priorytetowo u starszych kobiet. Nie wykazują skłonności do samoistnego ustępowania. Włókniaki twarde są zmianami odczynowymi włóknistymi i powstają niezależnie od wieku. Są z reguły pojedyncze, mniejsze niż włókniaki miękkie, usadowione na skórze i wraz z nią przesuwalne względem podłoża; nie dadzą się odprowadzić uciskiem w głąb skóry. Najczęstsze są na kończynach, ich częstość wzrasta z wiekiem. Objawy. Ustala się przeważnie na bazie charakterystycznego obrazu klinicznego. Leczenie. O ile są przyczyną dyskomfortu pacjenta albo gdy dołączają się objawy podrażnienia, nadżerki lub inne nietypowe zmiany wówczas można chirurgicznie w znieczuleniu miejscowym. Tłuszczaki Tłuszczak to łagodny nowotwór zbudowany z tkanki tłuszczowej. Rośnie bardzo powoli. Może występować na tułowiu, karku, pośladkach, przedramieniu, ramionach. Objawy. Tłuszczak ma zwykle okrągły albo nieco wydłużony kształt . Może występować pojedynczo albo w grupach. Można go "przesuwać". Spora większość tłuszczaków pozostaje mała, niemniej jednak bywają takie, które rosną do rozmiarów 6 cm i więcej. Rzadko dają objawy jednakże mogą się cechować bolesnością.Rozpoznanie ustala się zazwyczaj na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego, natomiast kiedy zmiana w szybkim tempie powiększa się konieczne może być wykonanie biopsji. Leczenie. Tłuszczaki usuwa się  poprzez nacięcie skóry, a po oczyszczeniu zakłada kilka szwów. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Po zabiegu można wrócić do normalnych zajęć. Szwy zdejmuje się po tygodniu. Podczas jednego zabiegu można usunąć wiele tłuszczaków. Kępki żółte (żółtaki) powiek Kępki żółte to żółtawe zmiany grudkowe umiejscowione w większości przypadków w okolicach powiek, związane z odkładaniem cholesterolu w skórze. Objawy. Kępki żółte powiek są to płaskie grudki koloru żółtawego na powiekach górnych albo dolnych, zwłaszcza w okolicy kąta wewnętrznego oka. Rozwijają się zwykle wolno, stopniowo rosnąc. Rozpoznanie ustala się zazwyczaj na bazie charakterystycznego obrazu klinicznego. Leczenie chirurgiczne polega na wycięciu zmian guzkowych. Okolica powiek cechuje się dużą skłonnością do obrzęku i zasinień w związku z tym należy liczyć się z zdarza się, że niezbędnym na wygojenie - 7-14 dni. Stąd istotne jest, żeby usuwać kępki żółte, kiedy posiadają niewielkie rozmiary. Zwłoka skutkuje powiększaniem się ognisk i większym urazem związanym z zabiegiem. U pacjentów z podwyższonym poziomem lipidów powinno się zastosować dietę, w razie konieczności leczenie farmakologiczne. Znamiona barwnikowe (tzw. "pieprzyki") Znamiona barwnikowe, melanocytowe (nazwa pochodzi od melanocytu - komórki produkującej barwnik skóry - melaninę) są wrodzonymi nieprawidłowościami skóry, ujawniającymi się wielokrotnie w późniejszym okresie życia. Objawy. Płaskie zmiany w formie plam barwnikowych lub wyniosłe - grudki albo guzki o gładkiej lub brodawkowatej powierzchni, o zabarwieniu od jasno do ciemnobrunatnego, niekiedy pokryte włosami. Mogą być wrodzone albo nabyte, te ostatnie pojawiają się w ciągu całego życia. Znamiona mogą być pojedyncze lub bardzo masowe i znajdują się na dowolnej części skóry, a też na błonach śluzowych. Znaczenie kliniczne znamion barwnikowych wynika z faktu, że mogą stanowić punkt wyjścia czerniaka, jednego z najzłośliwszych nowotworów. Wskazania. Bezwzględnym wskazaniem do leczenia chirurgicznego jest podejrzenie zezłośliwienia znamienia. Leczenie.Wczesne chirurgiczne usunięcie złośliwiejącego znamienia zazwyczaj ratuje życie ludzkie. Przy usuwaniu znamion barwnikowych należy zachować dużą ostrożność. Ocena znamion jest bajecznie trudna, wręcz przy użyciu specjalnego przyrządu - dermatoskopu. Wielką rolę odgrywa tu praktykę i wiedza lekarza. Spora większość znamion usuwana jest jedynie w celach kosmetycznych. Natomiast w sytuacji jakichkolwiek podejrzeń co do odmiany znamienia najbezpieczniejszą metodą jego usunięcia jest leczenie chirurgiczne i badanie histopatologiczne usuniętej zmiany.Ze znamion nie wolno pobierać sekcji do badania ze względu na niebezpieczeństwo ich zezłośliwienia pod wpływem drażnienia. Znamiona dysplastyczne budzące dowolne obawy powinny być usuwane chirurgicznie z niewielkim marginesem zdrowej skóry.

http://uslugi.el-bud.com/slawomir-karwan/

data: 20-05-2011 | szczegóły

Implanty i zabiegi rekonstrukcyjne Implanty zębowe Implanty to najnowocześniejsza forma odbudowy braków w uzębieniu, pozwalająca na uzyskanie estetyki i komfortu takiego, jaki gwarantuje posiadanie spersonalizowanych zębów. Implant stomatologiczny to opracowana z tytanu (ze względu na własną biokompatybilność - nie jest rozpoznawany przez organizm jako ciało obce)  śruba o precyzyjnym kształcie i stosownie przygotowanej powierzchni, którą lekarz wprowadza do kości szczęki albo żuchwy. Implant wprowadza się w miejsce utraconego korzenia zęba. Zespala się on z żywymi tkankami w procesie zwanym osteointegracją. Na implancie tworzy się nadbudowę protetyczną.   Leczenie implantologiczne Leczenie implantologiczne podzielić można na dwie części: chirurgiczną i protetyczną. W trakcie pierwszej chirurg stomatolog wprowadza do kości implanty stomatologiczne. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Po wstawieniu implantów  rana jest zaszywana i implanty stomatologiczne pozostawia się od 3 do 6 miesięcy, całkiem przykryte dziąsłem. To czas niezbędny na wspomniany wyżej proces osteointegracji czyli zespolenia się kości z powierzchnią implantów zębów. Dzięki temu uzyskuje się siłę mocowania nawet wielokrotnie większą niż w wypadku naturalnego zęba. W czasie w którym implanty zrastają się z kością, pacjent korzysta z tymczasowego, konwencjonalnego wypełnienia protetycznego. Po upływie adekwatnego okresu implanty są odsłaniane. W jamie ustnej wytwarza się ostateczne uzupełnienie protetyczne. Zależnie od planu leczenia oraz od rodzaju braków w uzębieniu wykorzystuje się pojedyncze korony, mosty albo protezy na zatrzaskach.  

http://www.katalog.stron.elk.pl/wpis-4954/Chirurg_twarzowo_szczekowy.html

data: 06-06-2011 | szczegóły

Karwan Chirurg - leczenie implantologiczne Leczenie implantologiczne podzielić można na dwie części: chirurgiczną i protetyczną. W trakcie pierwszej chirurg stomatolog wprowadza do kości implanty stomatologiczne. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Po wstawieniu implantów  rana jest zaszywana i implanty stomatologiczne pozostawia się od 3 do 6 miesięcy, całkiem przykryte dziąsłem. To czas potrzebny na wspomniany wyżej proces osteointegracji czyli zespolenia się kości z powierzchnią implantów zębów. Dzięki temu uzyskuje się siłę mocowania nawet kilkakrotnie większą niż w przypadku naturalnego zęba. W czasie w którym implanty zrastają się z kością, pacjent korzysta z tymczasowego, konwencjonalnego wypełnienia protetycznego. implanty Kraków  

http://www.karwan-chirurg.pl/pages/oferta/chirurgia-szczekowo-twarzowa-i-stomatologiczna/chirurgiczne-usuniecie-zeba-zatrzymanego.php

data: 18-07-2011 | szczegóły

Chirurgia szczękowo-twarzowa i stomatologiczna Chirurgia szczękowo-twarzowa - para się leczeniem operacyjnym schorzeń jamy ustnej, części twarzowej głowy - aż po dół przedni czaszki włącznie - Oraz dodatkowo szyi. Jest podspecjalnością stomatologii oraz dodatkowo poza tym chirurgii. Leczenie chorób zatok szczękowych Zatoki to wypełnione powietrzem dwoiste przestrzenie - rozmieszczone symetrycznie wokół nosa i oczu. Zatoki przynosowe są parzyste - tj. podwójne i składają się 2 zatok czołowych, 2 szczękowych, błędnika sitowego (komórki sitowe) i 2 zatok klinowe koło ucha. W pewnym sensie stanowią przedłużenie jam nosa. Największe objętościowo są zatoki szczękowe znajdujące się po obu stronach nosa. Ich pojemność wynosi ok. 15 ml, ściana górna stanowi dno oczodołu, ściana przednio - dolna graniczy z zębami górnymi. Zatoki czołowe - zlokalizowane mniej więcej nad oczami, zaś pozostałe są głębiej (za nasadą nosa). Z reguły zatoki powinny mieć dobry kontakt z jamą nosową. Objawy. Zapalenie zatok przynosowych ma możliwość obejmować tylko zatoki szczękowe - i być wywołane  np. przez infekcję zębów i okostnej (tzw. zapalenie zębopochodne). W zdecydowanej większości przypadków obejmuje całość zatok okołonosowych. W wypadku zapalenia zatoki szczękowej jest to ból szczęki, górnych zębów lub policzka. Leczenie chirurgiczne używa się, gdy stwierdza się stateczne zmiany chorobowe - na przykład. patologiczne zmiany w zatokach, wady tworzenia nosa i zatok. Chirurgiczne leczenie zatok ma na celu: - usunięcie chorych tkanek, z maksymalnym zachowaniem pozostałych odcinków błony śluzowej - utworzenie dobrego połączenia zatok z jamą nosową - objęcie już pierwszym zabiegiem wszystkich zatok przynosowych, w których toczy się proces chorobowy. Podjęcie decyzji o leczeniu chirurgicznym zatok wymaga dokładnej diagnostyki obrazowej. Praktyczny diagnostycznie obraz dostarcza współcześnie tomografia komputerowa (lub techniki o podobnej jakości). Technika zabiegów. W leczeniu chirurgicznym przewlekłego zapalenia zatok - obok klasycznych metod operacji zatok - w narastającym stopniu stosuje się mikrochirurgię wewnątrznosową i pozwalającą ją technikę endoskopową. Technologie te minimalizują uszkodzenia ciała chorego i skracają znakomicie czas rehabilitacji. Chirurgia ortognatyczna (korekcje wad rozwojowych żuchwy i szczęk) Chirurgia ortognatyczna umożliwia na leczenie wrodzonych wad zgryzu wynikających z dysproporcji rozwojowych kości twarzoczaszki. Misją leczenia jest poprawa zadań układu stomatognatycznego przez poprawę warunków zgryzowych oraz dodatkowo, co również ważne, poprawę rysów twarzy pacjenta. Objawy. Ogólnie można powiedzieć, że wszelkie wrodzone wady kostne zgryzu prowadzą do zaburzeń funkcji takich jak prawidłowa praca stawów skroniowo-żuchwowych, gryzienie pokarmów i połykanie, a nawet mowa. Negatywnie wpływają również na rysy twarzy. Z w pewnych przypadkach nasilają schorzenia przyzębia , a dodatkowo zwiększają ryzyko wystąpienia próchnicy zębów. Technologia zabiegów. Wykonywane zabiegi w zakresie chirurgii ortognatycznej obejmują zabiegi osteotomii, czyli przecięcia kości szczęki i żuchwy. Dzięki uzyskanej ruchomości, możliwe jest ustawienie kości szczęk w pożądanej pozycji względem siebie. Leczenie stanów zapalnych tkanek miękkich i kości części twarzowej czaszki Zapalenia nieswoiste i swoiste tkanek miękkich, węzłów chłonnych i kości szczęk Proces zapalny jest wyzwalany przez kilka czynników zarówno wewnątrzpochodnych (toksyny, enzymy, kompleksy antygen-przeciwciało martwica) jak i zewnątrzpochodnych (czynniki mechaniczne, chemiczne, fizyczne i biologiczne: bakterie wirusy i grzyby). Najczęstszą przyczyną zapaleń są czynniki biologiczne w tym bakterie. Następstwem ich działania jest stan zapalny zarówno miejscowy jak również ogólny. Zapalenia tkanek miękkich i kości części twarzowej czaszki są wywołane przede wszystkim poprzez bakterie, a wynika to z bogatej flory bakteryjnej bytującej w jamie ustnej, zatokach przynosowych i skóry twarzy.  Zakażenia pochodzenia zębowego stanowią 70-90 % przyczyn tych zapaleń. Przyczynami w większości są: by z zgorzelinową miazga, ropne zapalenia ozębnej, utrudnione wyrzynanie zębów, choroby tkanek przyzębia. Do niezębopochodnych przyczyn zapalenia zaliczamy: zapalenie węzłów chłonnych, migdałków, ślinianek, niezębopochodne zapalenie zatok szczękowych, zakażone rany pourazowe i pooperacyjne, bakteryjne zapalenie skóry twarzy. Mnogość postaci klinicznych zapaleń, które mogą mieć charakter ograniczonych zmian aż do groźnych dla życia i szybko rozwijających się zakażeń ogólnych uwarunkowana jest wieloma czynnikami: - rodzajem patogenu i jego patogenność i zjadliwość - miejscem jego zadziałania - stanem miejscowym i ogólnym organizmu - złożoną budową anatomiczną części twarzowej czaszki (łączność przestrzeni międzypowięziowych twarzy i szyi). Postacią kliniczna zapalenia ma możliwość być: naciek zapalny, ropień, ropowica, zapalenie kości. Postacie ropnych zapaleń zębopochodnych tkanek miękkich twarzowej części czaszki to: - wewnątrzustne: ropień podokostnowy, podśluzówkowy, podniebienia, dołu nadkłowego, podjęzykowy, języka, policzka, - zewnątrzustne: ropień podbródkowy, podżuchwowy, okołożuchwowy, podżwaczowy, przestrzeni skrzydłowo-żuchwowej, przestrzeni skrzydłowo-podniebiennej, przygardłowy, okołomigdałkowy, przestrzeni podskroniowej, przestrzeni skroniowej. Leczenie stanu zapalnego jest miejscowe i ogólne w współzależności od stopnia zawansowania procesu , a oprócz tego stanu miejscowego i ogólnego chorego. Miejscowe polega na wyeliminowaniu przyczyny (usunięcie zęba i nacięcie ropnia) , a ponadto ogólne na antybiotykoterapii , a oprócz tego wyrównaniu stanu ogólnego (m.in. leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych). Zakażenie ogniskowe Zwane inaczej zakażeniem odogniskowym to zmiana chorobowa będąca przyczyną wysiewu bakterii i oddziaływania ogniska pierwotnego (zębopochodnych procesów zapalnych) na drodze alergicznej, toksycznej czy nerwowej, wywołującej albo podtrzymującej w innych narządach proces chorobowy. W jamie ustnej pierwotnymi ogniskami zakażenia mogą być: zęby z martwą miazgą, zęby leczone metodami amputacyjno-ekstyrpacyjnymi, przewlekłe zapalenia okołowierzchołkowe, torbiele zębopochodne, zatrzymane zęby, utrudnione wyrzynanie zębów, patologiczne kieszonki dziąsłowe. Leczenie choroby odogniskowej polega na usunięciu ogniska pierwotnego a zakres jego eliminacji jest uzależniony od wskazań lekarza prowadzącego pacjenta. W przypadku wskazań bezwzględnych należy wyeliminować wszelkie ogniska. Eliminując w pierwszym etapie ogniska z czynnym procesem zapalnym w wielu przypadkach w osłonie antybiotykowej okołozabiegowo. W sytuacji wskazań względnych należy starannie określić pierwotne ogniska, żeby uniknąć niepotrzebnego okaleczania chorego.

http://www.seo-katalog.eu/index.php?inc=record&get=21-14328

data: 10-06-2011 | szczegóły

Dermatochirurgia skóry twarzy i szyi Pod pojęciem dermatochirurgii należy rozumieć usunięcie zmienionej skóry w granicach zdrowych tkanek za pomocą skalpela, elektrokoagulacji, lasera CO2 lub krioterapii. Usuwanie przemian skórnych z plastykami miejscowymi na twarzy i szyi Przed każdym zabiegiem omawiane są elementy zabiegu oraz postępowanie po nim. Znakomita większość zabiegów wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym. Po wycięciu chirurgicznym zmiany z reguły zakłada się szwy i opatrunek, które są zdejmowane po 5-14 dniach po zabiegu. Ogólne wytyczne jak postępować po zabiegu- Rana po zabiegu może boleć przez 1-2 h gdy ustąpi działanie środków znieczulających. Ból ten jest mały i do jego likwidacji można zastosować preparat przeciwbólowy (na przykład. Ketonal, Panadol i tym podobne.). - Poprzez kilka dni po zabiegu należy unikać naciągania skóry w miejscu zabiegu, gwałtownych ruchów i moczenia opatrunku. - Ważne jest by przez 6 miesięcy jej nie opalać. Kaszaki Kaszak to powoli rosnący w obrębie skóry łagodny guz o charakterze torbieli, tworzący się w obrębie mieszków włosowych i gruczołów łojowych. Występują dwa różne rodzaje cyst:- cysta naskórkowa właściwa - występuje głównie na twarzy, karku i klatce piersiowej,- cysta przywłośna - występuje w obrębie mieszka włosowego na owłosionej skórze głowy. Objawy. Cysty posiadają kształt kulistego, przesuwalnego względem podłoża i niebolesnego guzka o wzmożonej spoistości. W znaczącej liczbie sytuacji powiększa się i przyjmuje białe lub żółtawe zabarwienie i nie towarzyszą jej dolegliwości bólowe. W przypadku, kiedy dojdzie do wtórnego zakażenia staje się zaczerwieniona, bolesna, któremu zazwyczaj towarzyszy przebicie się cysty i wydostanie się jej zawartości na zewnątrz.Objawy ustala się zwykle na bazie charakterystycznego obrazu klinicznego. Leczenie. Torbiele wyłuszcza się chirurgicznie po nacięciu skóry skalpelem w całości z torebką, co zapobiega nawrotom jeżeli w czasie zabiegu nie usunięto całej ściany torbieli. W sytuacji zakażenia torbieli postępowanie polega przy tym na założeniu sączka w miejscu wyciętej torbieli i podawaniu antybiotyków poprzez 7-10 dni. Warto operować kaszaki poprzednio, nie czekając aż zropieją. Włókniaki Włókniaki to łagodny nowotwór wywodzący się z elementów tkanki łącznej skóry właściwej. Włókniaki miękkie są nowotworami o charakterze wrodzonym, niemniej jednak mogą pojawiać się w różnym wieku. Są to miękkie guzy lub guzki, zwykle workowato zwisające, dające się w większości sytuacji wprowadzić w głąb skóry przez ucisk palcem. Przeważnie są liczne, o barwie skóry lub nieco ciemniejsze. Drobne włókniaki priorytetowo w ogromnej liczbie przypadków umiejscawiają się na szyi i karku, zwłaszcza u starszych kobiet. Nie wykazują skłonności do samoistnego ustępowania. Włókniaki twarde są zmianami odczynowymi włóknistymi i powstają niezależnie od wieku. Są z reguły pojedyncze, mniejsze niż włókniaki miękkie, usadowione na skórze i wraz z nią przesuwalne względem podłoża; nie dadzą się odprowadzić uciskiem w głąb skóry. Najczęstsze są na kończynach, ich częstość wzrasta z wiekiem. Objawy. Ustala się przeważnie na bazie charakterystycznego obrazu klinicznego. Leczenie. Jeżeli są przyczyną dyskomfortu pacjenta albo gdy dołączają się objawy podrażnienia, nadżerki albo inne nietypowe zmiany wtedy można chirurgicznie w znieczuleniu miejscowym. Tłuszczaki Tłuszczak to łagodny nowotwór zbudowany z tkanki tłuszczowej. Rośnie bardzo powoli. Może występować na tułowiu, karku, pośladkach, przedramieniu, ramionach. Objawy. Tłuszczak ma zwykle okrągły albo nieco wydłużony kształt . Może występować pojedynczo albo w grupach. Można go "przesuwać". Większość tłuszczaków pozostaje mała, ale bywają takie, które rosną do rozmiarów 6 cm i więcej. Rzadko dają objawy natomiast mogą się cechować bolesnością.Rozpoznanie ustala się zwykle na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego, jednakże kiedy zmiana w szybkim tempie powiększa się konieczne może być wykonanie biopsji. Leczenie. Tłuszczaki usuwa się  poprzez nacięcie skóry, a po oczyszczeniu zakłada wiele szwów. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Po zabiegu można wrócić do normalnych zajęć. Szwy zdejmuje się po tygodniu. W trakcie jednego zabiegu można usunąć kilka tłuszczaków. Kępki żółte (żółtaki) powiek Kępki żółte to żółtawe zmiany grudkowe umieszczone w zdecydowanej większości przypadków w okolicach powiek, związane z odkładaniem cholesterolu w skórze. Objawy. Kępki żółte powiek są to płaskie grudki koloru żółtawego na powiekach górnych albo dolnych, wyjątkowo w okolicy kąta wewnętrznego oka. Rozwijają się zazwyczaj wolno, stopniowo rosnąc. Rozpoznanie ustala się zwykle na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego. Leczenie chirurgiczne polega na wycięciu konwersji guzkowych. Okolica powiek cechuje się dużą skłonnością do obrzęku i zasinień w związku z tym należy liczyć się z czasami niezbędnym na wygojenie - 7-14 dni. Stąd ważne jest, by usuwać kępki żółte, kiedy mają niewielkie rozmiary. Zwłoka skutkuje powiększaniem się ognisk i większym urazem związanym z zabiegiem. U pacjentów z podwyższonym poziomem lipidów należy zastosować dietę, ewentualnie leczenie farmakologiczne. Znamiona barwnikowe (tzw. "pieprzyki") Znamiona barwnikowe, melanocytowe (nazwa pochodzi od melanocytu - komórki produkującej barwnik skóry - melaninę) są wrodzonymi nieprawidłowościami skóry, ujawniającymi się niejednokrotnie w późniejszym okresie życia. Objawy. Płaskie zmiany w formie plam barwnikowych lub wyniosłe - grudki lub guzki o gładkiej lub brodawkowatej powierzchni, o zabarwieniu od jasno do ciemnobrunatnego, niekiedy pokryte włosami. Mogą być wrodzone albo nabyte, te ostatnie pojawiają się w ciągu całego życia. Znamiona mogą być pojedyncze lub bardzo liczne i znajdują się na dowolnej części skóry, a także na błonach śluzowych. Znaczenie kliniczne znamion barwnikowych wynika z faktu, że mogą stanowić punkt wyjścia czerniaka, jednego z najzłośliwszych nowotworów. Wskazania. Bezwzględnym wskazaniem do leczenia chirurgicznego jest podejrzenie zezłośliwienia znamienia. Leczenie.Wczesne chirurgiczne usunięcie złośliwiejącego znamienia bardzo często ratuje życie ludzkie. Przy usuwaniu znamion barwnikowych trzeba zachować dużą ostrożność. Ocena znamion jest niesłychanie trudna, dosłownie przy użyciu specjalnego przyrządu - dermatoskopu. Wielką rolę odgrywa tu praktykę i wiedza lekarza. Znacząca większość znamion usuwana jest wyłącznie w celach kosmetycznych. Jednak w przypadku jakichkolwiek podejrzeń co do odmiany znamienia najbezpieczniejszą sposobnością jego usunięcia jest leczenie chirurgiczne i badanie histopatologiczne usuniętej zmiany.Ze znamion nie wolno pobierać wycinków do badania ze względu na niebezpieczeństwo ich zezłośliwienia pod wpływem drażnienia. Znamiona dysplastyczne budzące jakiekolwiek obawy powinny być usuwane chirurgicznie z niewielkim marginesem zdrowej skóry.

http://www.a.zielonamila.info/e/Chirurg-twarzowo-szczekowy,2650

data: 17-06-2011 | szczegóły

Sławomir Karwan Leczenie chirurgiczne używa się, gdy wytłumacza się stabilne zmiany chorobowe - przykładowo. patologiczne zmiany w zatokach, wady budowy nosa i zatok. Chirurgiczne leczenie zatok posiada na celu: - usunięcie chorych tkanek, z maksymalnym zachowaniem pozostałych odcinków błony śluzowej - utworzenie dobrego połączenia zatok z jamą nosową - objęcie już pierwszym zabiegiem wszystkich zatok przynosowych, w których toczy się proces chorobowy. Podjęcie wyborów o leczeniu chirurgicznym zatok wymaga dokładnej diagnostyki obrazowej. Praktyczny diagnostycznie obraz dostarcza teraz tomografia komputerowa (albo techniki o podobnej jakości). Technika zabiegów. W leczeniu chirurgicznym przewlekłego zapalenia zatok - obok klasycznych metod operacji zatok - w narastającym stopniu używa się mikrochirurgię wewnątrznosową i pozwalającą ją technologię endoskopową. Technologie te minimalizują uszkodzenia ciała chorego i skracają znakomicie czas rehabilitacji.

http://www.karwan-chirurg.pl/pages/oferta/implanty-i-zabiegi-rekonstrukcyjne.php

data: 17-07-2011 | szczegóły

Implanty Kraków - rozszczepienie wyrostka zębodołowego "split" Istotą zabiegu jest wprowadzenie w rozwarstwiony wyrostek zębodołowy o prawidłowej wysokości implantów o pożądanej szerokości i w odpowiedniej pozycji. Dodatkowym wynikiem jest nadanie nowo utworzonemu wyrostkowi zębodołowemu właściwego kształtu. Tworzy się w przypadkach deficytu kości w wymiarze podniebienno-wargowym , a oprócz tego językowo-wargowym. Karwan chirurg - transpozycja nerwu zębodołowego dolnego Zabieg transpozycji nerwu organizuje się o ile w wypadku atrofii w bocznych odcinkach żuchwy ilość tkanki kostnej położonej nad nerwem zębodołowym dolnym jest niewystarczająca dla przeprowadzenia implantacji. Technika zabiegu. Polegają na przemieszczeniu przebiegającego w kości nerwu i ułożeniu go w innym miejscu. Czynność ta umożliwia użytkowanie do implantacji większej ilości tkanki kostnej i umocowaniu implantów o stosownej długości.    

http://www.karwan-chirurg.pl/pages/oferta/chirurgia-szczekowo-twarzowa-i-stomatologiczna.php

data: 18-07-2011 | szczegóły