W trakcie gdy na 1-wszy rzut oka sztuka Anny Szprynger wygląda na dzieło grafika komputerowego albo architekta, do jej utworzenia nie użyto żadnych technice cyfrowych ani narzędzi architektonicznych. Precyzyjne wielokrotne linie oraz formy geometryczne stworzone wyłącznie ręką artystki, jak również cieniutki pędzel, wywierają ogromne wrażenie, stąd też taka technologia może wprowadzać oglądających w błąd. Dzieła zdradzają zainteresowanie artystki architekturą i odkrywaniem geometrycznym trójwymiarowej przestrzeni. Jej lekkie kompozycje, zazwyczaj położone centralnie albo po przekątnej, w pewnych sytuacjach rozrzucone po powierzchni albo pokrywające jej ogół, w większości wypadków zbudowane są z zwyczajnych figur geometrycznych, takich jak wydłużony pięciokąt czy kwadrat. Układając je jeden na drugim w z pozoru niekontrolowany sposób, Anna Szprynger uzyskuje efekt wyjątkowej gęstości i głębi na dwuwymiarowej powierzchni. A przy tym, żeby zmaksymalizować wrażenie gęstości, artystka koncentruje się na szukaniu perspektywy, np przez stosowanie wielokrotnych punktów zbiegu, technologie zapoczątkowanej w renesansie. Dzieła artystki stanowią wyzwanie dla odbiorców przez wielość elementów tworzących przestrzenną jedność, którą ludzki umysł z trudem potrafi pojąć. Ten niejasny język obrazków nie zniechęca jednakże widza, wręcz zupełnie inaczej, pomimo że jest trudny w odbiorze, przyciąga i pobudza do myślenia. Powoduje, iż nie można się od obrazków oderwać, bez przerwy próbując ułożyć puzzle w jedną ogół. Analizując trzon zamówień artystki, da się zauważyć kilka powracajacych motywów związanych z naturą.

http://blogi.na-blogu.pl/?p=97558

data dodania wpisu: 25-09-2011

Keywords: malarstwo